I want to apologize to the non Greek speakers who visit my blog for the letter in Greek. In case anyone is interested in having an English translation please let me know and I will be more than happy to oblige.
Happy Reading!
Michalis A. Michael
Tuesday, January 08, 2008
Sunday, January 06, 2008
Letter to Dimitirs Christofias
This is a letter I wrote to the current President of the Cyprus parliament that unfortunately remained unanswered.
Η.Π.Α. 28 Οκτωβρίου, 2007
Dipl.-Ing. Michalis A. Michael
Κον. Δημήτρη Χριστόφια
Πρόεδρο Βουλης των Αντιπροσώπων1402 Λευκωσία
Κύπρος
Email: president@parliament.cy
Κύριε Χριστόφια,
Είμαι ένας Κύπριος του εξωτερικού και θέλω να προσφέρω ότι μπορώ στην Κύπρο, και στην Ευρώπη σε θέματα παιδείας, διεθνούς συνεργασίας, οικονομίας και περιβάλλοντος. Αντιλαμβάνομαι ότι οι ελπίδες να διαβάσετε αυτή την επιστολή είναι αμυδρές. Παρόλα αυτά θα επιχειρίσω μέσω της να εξηγείσω τους λόγους που με ώθησαν να επικοινωνίσω μαζί σας.
Δεν πιστεύω στον κουμμουνισμό (ίσως ούτε και σεις πια) όμως πιστεύω ότι είστε από τους λίγους έντιμους πολιτικούς με αρχές όχι στη Κύπρο μόνο αλλά στον κόσμο ολόκληρο. Εκτός από την Κύπρο έχω ζήσει στην Γερμανία, Σαουδική Αραβία, Ουγγαρία, Πολωνία και τώρα στην Αμερική γι΄αυτό μπορώ νομιζω να μιλώ για τον κόσμο με κάποια βαρύτητα ...ίσως αμελητέα! Μέσω της δουλειάς μου και της ενεργής συμμετοχής μου σαν μέλος στο YPO (Young Presidents Organization) είχα την ευκαιρία να γνωρίσω προσωπικά διάφορους πολιτικούς από διάφορα μερη του κόσμου. Παρακολουθώ τις παγκόσμιες πολιτικές εξελίξεις όπως ο κάθε συνειδητός παγκόσμιος πολίτης και τολμώ να ισχυριστώ οτι ιδεολογιστές και αλτρουιστές πολιτικοί σαν εσάς είναι πραγματικά σπάνιο «είδος» και κινδυνεύει να εξαφανιστεί. Γι’αυτό αποφάσισα να σας γράψω την επιστολη αυτή.
Ξέρω από ιδίαν πείρα διευθύνοντας εταιρίες απο 15-100 εκατ. US$ ετήσιες πωλήσεις ότι είναι πολυ μοναχικά στη κορυφή. Επίσης με το ρυθμό που προέδροι χωρών η κομμάτων (η ίσως και κοινοβουλίωνJ) πρέπει να πέρνουν αποφάσεις καθημερινά, πολλές φορές, δεν έχουν τον χρόνο και την πολυτέλεια να αναλύσουν σε βάθος και να αντικατοπτρίσουν τις αποφάσεις τους (πριν τις πάρουν). Θα ήθελα να προσφέρω κάποιες θέσεις/ιδέες στους τέσσερεις προαναφερθέντες τομείς τις οποίες ελπίζω να βρείτε βοηθητικές για την προεκλογικής σας εκστρατείας και μετέπειτα.
Παιδεία
Τέσσερις μέρες σπουδής φιλοσόφων όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Ρουσσώ, ο Χοπς, ο Μακιαβέλι και ο Σωκράτης σε ενα σεμινάριο του Ινστιτούτου Ασπεν στην Τσεχιά (το οποίο οργάνωσα μέσω του YPO) ήταν αρκετές για να διερωτηθώ ποιό έντονα από ότι ποτέ, σε τι κατάντια έχει φτάσει η παιδεία μας. Τι συνέβηκε τα τελευταία 2000 χρόνια στην Ελλάδα και στη Κύπρο? Κατά τις τέσσερις αυτές μέρες τις οποίες περάσαμε συζητώντας φιλοσοφία και «ηγεσία αξιών» με εμπορικούς ηγέτες (προέδρους εταιριών) απο οκτώ άλλες χώρες που ήξεραν περισσότερα από τον υποφαινόμενο και έναν Ελλαδίτη που ήταν παρών για τους Έλληνες φιλοσόφους, νοιώσαμε πραγματική ντροπή. Πιστεύω οτι η ανάμιξη της εκκλησίας στη πολιτεία δεν βοηθήσε. Μου είναι αδιανόητο γιατί η Ελληνική πολιτεία απαρνήθηκε και απαρνείται τα μοναδικά γεννήματα των μυαλών μεγάλων Ελλήνων. Είναι σαν να ντρεπόμαστε για τον Σωκράτη τον Θαλή, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τόσους άλλους γίγαντες διαχρονικούς. Δύο Πακιστανοί και ενας Ινδονήσιος είχαν περισσότερες ώρες μάθημα στο σχολείο για τους Έλληνες φιλοσόφους από ότι εμείς οι δύο! Το σημαντικό σημείο εδώ δεν είναι η Ελληνική ταυτότητα αλλά το curriculum στα Κυπριακά σχολεία. Αν συγκρίνει κάποιος τα σχολεία μας με αυτά άλλων ανεπτυγμένων χωρών θα διαπιστώσει εύκολα ότι αντί να διδασκόμαστε κρίση και πως να σκεφτόμαστε, πως να ανακαλύπτουμε πληροφορίες, και πως να ρωτούμε, απλά μας προσφέρεται στεγνή γνώση και η βαθμοί μας αντικατοπτρίζουν την ικανότητα μας να μαθαίνουμε «παπαγαλεία». Ο Έλληνας συγγραφέας Νίκος Δήμου (που εγραψε το βιβλίο «Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας») συμφωνει απόλυτα με αυτές τις θέσεις (ή μάλλον εγω με αυτόν).
Οικονομία
Το Dubai και η Συγγαπούρη είναι πιστεύω δύο χώρες πρότυπα (μια χώρα και ένα Εμιράτο για την ακρίβεια), τις οποίες η Κύπρος θα μπορούσε να μιμηθεί με επιτυχία. Αυτό που και οι δύο κατάφεραν είναι να δημιουργήσουν οικονομίες βασισμένες σε υπηρεσίες και στην πληροφορική. Μικρές και οι δύο σε μέγεθος η μια με πλούσιους φυσικούς πόρους προσπαθεί να απεξαρτητοποιηθεί η αλλη χωρίς. Ο κοινός παρονομαστής: και οι δύο το κατάφεραν με ηγέτες που εβλεπαν τους εαυτούς τους σαν Ανώτατους Εκτελεστικούς Διευθυντές (CEOs) εταιριών. Ο Πρόεδρος της Κύπρου με Α.Ε.Π. 18 δις. Δολλαρια Αμερικής μπορει να συγκριθεί με τους CEOs των Sara Lee, Staples, και Whirlpool που έχουν ετήσιες πωλήσεις περίπου 18 δις. Οι δε CEOs των Wal-mart, Exxon Mobil, General Motors, Chevron, General Electric διευθύνουν ετήσιους προιπολογισμούς απο 200 μεχρι 350 δις. Δολλαριων εταιρίες που είναι 10-20 φορές μεγαλύτερες απο την Κύπρο σε ετήσια παραγωγή. Ενδεδειγμένες επιχειριματολογικές πρακτικές δουλεύουν το ίδιο καλά σε εταιρίες και σε κράτη παρομοίου μεγέθους. Δυστυχώς δεν βλέπω η κυβέρνηση μας να χρησιμοποιεί γνώση και εμπειρία απο τον κόσμο των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Ενας καθηγητής οικονομολόγος του Harvard Business School σε ένα από τα σεμινάρια του Harvard στα οποία έλαβα μερος είπε κατι πολύ σοφό. Δύο απο τις χώρες BRIC (Brazil, Russia, India, China) οι οποίες ειναι οι τέσσερεις μεγαλύτερες αναπτυσσόμενες οικονομίες μπορουν να περιγραφούν με εννοιες που γεννηθηκαν στη Ρωσσία απο τον Gorbatschov. Η Ινδία έχει Glasnost και πολύ λίγη Perestroika ενώ η Κίνα εχει Perestroika και πολύ λίγη (η καθόλου) Glasnost. Χρειάζεται πολιτική και οικονομική πρόοδο η Κύπρος μας και η κάθε χώρα του κόσμου για να προσφέρει στους πολίτες της υψηλό βιωτικό επίπεδο. Έχω την εντύπωση ότι στην Κύπρο για όλους τους πολιτικούς στο προσκήνιο έχει πολύ περισσότερη σημασία η πολιτική κατάσταση από ότι η οικονομική. Η γνώμη μου είναι ότι ο κουμμουνισμός στην Ανατολική Ευρώπη απέτυχε κατά πρώτιστο λόγο σαν οικονομικό σύστημα εξ’ου και η Κίνα που στηρίζεται σε πρότυπα ελεύθερης οικονομίας ακόμα προοδεύει. Κατ’επέκταση πιστεύω ότι το Κυπριακό όπως και το Παλαιστινιακό πρόβλημα θα ληθούν ευκολότερα αν δωθεί η απαραίτητη προσοχή και έμφαση στις οικονομίες των δύο πλευρών.
Διεθνής Συνεργασία
Οι σύναψη διαπροσωπικών σχέσεων των μελών της κυβέρνησης σε συνδιασμό με πρωτοβουλείες διεθνούς επιρροής και διαμετρήματος (π.χ. Αλ Γκορ και περιβαλλον) μπορούν να βοηθήσουν στη προβολή του Κυπριακού προβλήματος και της Κύπρου γενικότερα σαν κέντρο υπηρεσιών και τουρισμού. Όσο ωφέλιμες μπορούν να είναι προσωπικές συμπάθειες (Reagan-Gorbatschov) τόσο καταστροφικές μπορούν να είναι οι προσωπικές αντιπάθειες (Μακαριος/Καστρο – Kissinger).
‘Οσον αφορά την Έυρωπη πιστεύω ότι κινούμαστε σαν ήπειρος και σαν χώρα προς την σωστή κατεύθυνση, εντούτοις υπάρχουν μεταξύ άλλων δύο σημαντικά σημεία βελτιωσης:
Α) μείωση της γραφειοκρατίας και της άκρατης σπατάλης π.χ. διερμηνείς
Β) χρειάζεται αύξηση των προσπαθειών για παγκόσμια συνεργασία και λιγότερη εστίαση στο γεγονός οτι η ΕΟΚ ιδρύθηκε για να επιτρέψει στην Ευρώπη να γινει παγκόσμια οικονομική και ίσως στρατιωτική δύναμη.
Ο κάθε Ευρωπαίος ηγέτης έχει καθήκον να καθυσηχάσει τον υπόλοιπο κόσμο όσον αφορά την ατζέντα της Ευρώπης και να βρει τρόπους προσέγγισης με την Αμερίκη, Ασία, Λατινική Αμερική, Αφρική κ.λ.π. με σκοπό την παγκόσμια ένωση (ουτοπία μεν για τώρα αλλά ετσι ξεκίνησαν όλες οι πραγματικά μεγάλες ιδέες).
Περιβάλλον
Αυτό είναι το δυσκολότερο κομμάτι για κάποιο πολιτικό αρχηγό μιας χώρας σαν τη Κύπρο με τόσα προβλήματα για να εστιάση τη προσοχή του (εκτός αν είναι πράσινος). Παρολ’αυτά είναι ίσως το σημαντικότερο θέμα που αντιμετωπίζει η γη και η ανθρωπότητα σήμερα. Ο κάθε ένας από έμας πρέπει να αναπτύξει περιβαλλοντική συνείδηση ΤΩΡΑ αν αυτό δεν έχει συμβεί ακόμα. Το να νοιώσουν τα παιδιά μας ότι το σβήσημο του φωτός βγαίνοντας από ένα δωμάτιο είναι υψήστης σημασίας είναι δουλειά της κυβέρνησης και συγκεκριμμένα του Υπουργού Παδείας. Πόσο ανεπτυγμένη ειναι η ανακύκλωση στη Κύπρο? Υπάρχει νόμος που να λέει οτι όλες οι οικοδομές πρέπει να έχουν ηλιακούς θερμαντήρες νερών και χώρων? Ποιός είναι ο βαθμός ενημέρωσης του Κυπριακού λαού για επιχορηγήσεις πηγών εναλλακτικής ενεργειας? Υπάρχουν επιχορηγήσεις για αιολική ενέργεια, υδροηλεκτρική ενέργεια, ηλιακά κύτταρα, εθανόλη κ.λ.π.? Ποιά είναι η επίδραση το φρακτών στο περιβάλλον? Διαμαρτυρήθηκε η Κύπρος που η ΗΠΑ δεν υπόγραψαν ακόμα την συμφωνία του Κυότο? Υπάρχουν τόσες ερωτήσεις αναπάντητες σ’αυτό το θέμα (δεν αποκλείω να υπάρχουν καλές απαντήσεις για μερικές)....σκεφτήκαμε ποτέ να αφιερώσουμε μια υπουργική θέση εξ’ολοκλήρου στο σημαντικότερο θέμα όλων των εποχών για την διατήρηση του πλανήτη μας?
Θελω να κλεισω την επιστολη αυτη (που κατέλειξε να ειναι πολύ μακρύτερη από οτι λογάριαζα) λέγοντας οτι δεν πιστεύω οτι ένα κόμμα έχει όλες τις σωστές απαντήσεις/θέσεις σε όλα τα θέματα. Πιστεύω ότι ο κάθε πολίτης έχει υποχρέωση να υποστηρίξει τις διάφορες θέσεις με ορθάνοικτα μάτια χωρίς επηρεασμό ως προς το ποιανού κομματος είναι οι θέσεις αυτες. Είναι εντελώς αποδεκτό κατά μένα για ένα πολίτη να αλλάξη το κόμμα που υποστηρίζει εάν δεν συμφωνεί (χωρίς να είναι «ανεμόμυλος») πλέον με την πλειονότητα των θέσεων του. Όπως είναι εντελώς αποδεκτό για κάποιον (όπως εγώ και όπως ο Νίκος Δήμου περιγράφει στο βιβλίο του «Νέοι Έλληνες») να πει : συμφωνώ με το 50% των θεσεων του ΑΚΕΛ, το 25% των θεσεων του ΔΗΚΟ, το 20% των θεσεων του ΔΗΣΥ, το 3% των θεσεων των Πρασίνων κ.λ.π.
Εάν διαβάζεται αυτή τη πρόταση – επιτρέπεται να υποθέσω – ότι διαβάσατε και την υπόλοιπη επιστολή άρα η θεωρία μου για την πάστα από την οπoία είστε καμομένος έχει «εξ’ ημίσεως» επαληθευθεί. Για να επαληθευθεί και το άλλο μισό θα πρέπει να αποδείξετε οτι δέχεστε τη θέση οτι το ΑΚΕΛ δεν μπορεί να είναι σε όλα και πάντα σωστό σαν κόμμα και όταν γίνετε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας (οχι εάν) θα επιτρέψετε σε φωνές απο άλλους πολιτικούς χώρους να υπερισχήσουν αν πιστεύτε οτι έχουν δίκιο.
Με τιμή
Μιχάλης Α. Μιχαήλ
Υ.Σ. Πρόσεξα ότι στις ομιλίες σας προς το κόμμα που είναι δημοσιευμένες στην ιστοσελίδα του κόμματος προσφονείτε το ακροατήριο με «Συντρόφισσες και Συντρόφοι». Η ταπεινή μου γνώμη είναι οτι αυτό μπορεί να ξενίσει μερικούς πολιτες από άλλες τοποθετήσεις και σαν Υποψήφιος Πρόεδρος της Κύπρου ολόκληρης καλό θα ηταν να αντικατασταθει με Κες και Κοι η Φίλες και Φίλοι η Κύπριες και Κύπριοι η ακομα καλύτερα Συμπολίτες.
Η.Π.Α. 28 Οκτωβρίου, 2007
Dipl.-Ing. Michalis A. Michael
Κον. Δημήτρη Χριστόφια
Πρόεδρο Βουλης των Αντιπροσώπων1402 Λευκωσία
Κύπρος
Email: president@parliament.cy
Κύριε Χριστόφια,
Είμαι ένας Κύπριος του εξωτερικού και θέλω να προσφέρω ότι μπορώ στην Κύπρο, και στην Ευρώπη σε θέματα παιδείας, διεθνούς συνεργασίας, οικονομίας και περιβάλλοντος. Αντιλαμβάνομαι ότι οι ελπίδες να διαβάσετε αυτή την επιστολή είναι αμυδρές. Παρόλα αυτά θα επιχειρίσω μέσω της να εξηγείσω τους λόγους που με ώθησαν να επικοινωνίσω μαζί σας.
Δεν πιστεύω στον κουμμουνισμό (ίσως ούτε και σεις πια) όμως πιστεύω ότι είστε από τους λίγους έντιμους πολιτικούς με αρχές όχι στη Κύπρο μόνο αλλά στον κόσμο ολόκληρο. Εκτός από την Κύπρο έχω ζήσει στην Γερμανία, Σαουδική Αραβία, Ουγγαρία, Πολωνία και τώρα στην Αμερική γι΄αυτό μπορώ νομιζω να μιλώ για τον κόσμο με κάποια βαρύτητα ...ίσως αμελητέα! Μέσω της δουλειάς μου και της ενεργής συμμετοχής μου σαν μέλος στο YPO (Young Presidents Organization) είχα την ευκαιρία να γνωρίσω προσωπικά διάφορους πολιτικούς από διάφορα μερη του κόσμου. Παρακολουθώ τις παγκόσμιες πολιτικές εξελίξεις όπως ο κάθε συνειδητός παγκόσμιος πολίτης και τολμώ να ισχυριστώ οτι ιδεολογιστές και αλτρουιστές πολιτικοί σαν εσάς είναι πραγματικά σπάνιο «είδος» και κινδυνεύει να εξαφανιστεί. Γι’αυτό αποφάσισα να σας γράψω την επιστολη αυτή.
Ξέρω από ιδίαν πείρα διευθύνοντας εταιρίες απο 15-100 εκατ. US$ ετήσιες πωλήσεις ότι είναι πολυ μοναχικά στη κορυφή. Επίσης με το ρυθμό που προέδροι χωρών η κομμάτων (η ίσως και κοινοβουλίωνJ) πρέπει να πέρνουν αποφάσεις καθημερινά, πολλές φορές, δεν έχουν τον χρόνο και την πολυτέλεια να αναλύσουν σε βάθος και να αντικατοπτρίσουν τις αποφάσεις τους (πριν τις πάρουν). Θα ήθελα να προσφέρω κάποιες θέσεις/ιδέες στους τέσσερεις προαναφερθέντες τομείς τις οποίες ελπίζω να βρείτε βοηθητικές για την προεκλογικής σας εκστρατείας και μετέπειτα.
Παιδεία
Τέσσερις μέρες σπουδής φιλοσόφων όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Ρουσσώ, ο Χοπς, ο Μακιαβέλι και ο Σωκράτης σε ενα σεμινάριο του Ινστιτούτου Ασπεν στην Τσεχιά (το οποίο οργάνωσα μέσω του YPO) ήταν αρκετές για να διερωτηθώ ποιό έντονα από ότι ποτέ, σε τι κατάντια έχει φτάσει η παιδεία μας. Τι συνέβηκε τα τελευταία 2000 χρόνια στην Ελλάδα και στη Κύπρο? Κατά τις τέσσερις αυτές μέρες τις οποίες περάσαμε συζητώντας φιλοσοφία και «ηγεσία αξιών» με εμπορικούς ηγέτες (προέδρους εταιριών) απο οκτώ άλλες χώρες που ήξεραν περισσότερα από τον υποφαινόμενο και έναν Ελλαδίτη που ήταν παρών για τους Έλληνες φιλοσόφους, νοιώσαμε πραγματική ντροπή. Πιστεύω οτι η ανάμιξη της εκκλησίας στη πολιτεία δεν βοηθήσε. Μου είναι αδιανόητο γιατί η Ελληνική πολιτεία απαρνήθηκε και απαρνείται τα μοναδικά γεννήματα των μυαλών μεγάλων Ελλήνων. Είναι σαν να ντρεπόμαστε για τον Σωκράτη τον Θαλή, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τόσους άλλους γίγαντες διαχρονικούς. Δύο Πακιστανοί και ενας Ινδονήσιος είχαν περισσότερες ώρες μάθημα στο σχολείο για τους Έλληνες φιλοσόφους από ότι εμείς οι δύο! Το σημαντικό σημείο εδώ δεν είναι η Ελληνική ταυτότητα αλλά το curriculum στα Κυπριακά σχολεία. Αν συγκρίνει κάποιος τα σχολεία μας με αυτά άλλων ανεπτυγμένων χωρών θα διαπιστώσει εύκολα ότι αντί να διδασκόμαστε κρίση και πως να σκεφτόμαστε, πως να ανακαλύπτουμε πληροφορίες, και πως να ρωτούμε, απλά μας προσφέρεται στεγνή γνώση και η βαθμοί μας αντικατοπτρίζουν την ικανότητα μας να μαθαίνουμε «παπαγαλεία». Ο Έλληνας συγγραφέας Νίκος Δήμου (που εγραψε το βιβλίο «Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας») συμφωνει απόλυτα με αυτές τις θέσεις (ή μάλλον εγω με αυτόν).
Οικονομία
Το Dubai και η Συγγαπούρη είναι πιστεύω δύο χώρες πρότυπα (μια χώρα και ένα Εμιράτο για την ακρίβεια), τις οποίες η Κύπρος θα μπορούσε να μιμηθεί με επιτυχία. Αυτό που και οι δύο κατάφεραν είναι να δημιουργήσουν οικονομίες βασισμένες σε υπηρεσίες και στην πληροφορική. Μικρές και οι δύο σε μέγεθος η μια με πλούσιους φυσικούς πόρους προσπαθεί να απεξαρτητοποιηθεί η αλλη χωρίς. Ο κοινός παρονομαστής: και οι δύο το κατάφεραν με ηγέτες που εβλεπαν τους εαυτούς τους σαν Ανώτατους Εκτελεστικούς Διευθυντές (CEOs) εταιριών. Ο Πρόεδρος της Κύπρου με Α.Ε.Π. 18 δις. Δολλαρια Αμερικής μπορει να συγκριθεί με τους CEOs των Sara Lee, Staples, και Whirlpool που έχουν ετήσιες πωλήσεις περίπου 18 δις. Οι δε CEOs των Wal-mart, Exxon Mobil, General Motors, Chevron, General Electric διευθύνουν ετήσιους προιπολογισμούς απο 200 μεχρι 350 δις. Δολλαριων εταιρίες που είναι 10-20 φορές μεγαλύτερες απο την Κύπρο σε ετήσια παραγωγή. Ενδεδειγμένες επιχειριματολογικές πρακτικές δουλεύουν το ίδιο καλά σε εταιρίες και σε κράτη παρομοίου μεγέθους. Δυστυχώς δεν βλέπω η κυβέρνηση μας να χρησιμοποιεί γνώση και εμπειρία απο τον κόσμο των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Ενας καθηγητής οικονομολόγος του Harvard Business School σε ένα από τα σεμινάρια του Harvard στα οποία έλαβα μερος είπε κατι πολύ σοφό. Δύο απο τις χώρες BRIC (Brazil, Russia, India, China) οι οποίες ειναι οι τέσσερεις μεγαλύτερες αναπτυσσόμενες οικονομίες μπορουν να περιγραφούν με εννοιες που γεννηθηκαν στη Ρωσσία απο τον Gorbatschov. Η Ινδία έχει Glasnost και πολύ λίγη Perestroika ενώ η Κίνα εχει Perestroika και πολύ λίγη (η καθόλου) Glasnost. Χρειάζεται πολιτική και οικονομική πρόοδο η Κύπρος μας και η κάθε χώρα του κόσμου για να προσφέρει στους πολίτες της υψηλό βιωτικό επίπεδο. Έχω την εντύπωση ότι στην Κύπρο για όλους τους πολιτικούς στο προσκήνιο έχει πολύ περισσότερη σημασία η πολιτική κατάσταση από ότι η οικονομική. Η γνώμη μου είναι ότι ο κουμμουνισμός στην Ανατολική Ευρώπη απέτυχε κατά πρώτιστο λόγο σαν οικονομικό σύστημα εξ’ου και η Κίνα που στηρίζεται σε πρότυπα ελεύθερης οικονομίας ακόμα προοδεύει. Κατ’επέκταση πιστεύω ότι το Κυπριακό όπως και το Παλαιστινιακό πρόβλημα θα ληθούν ευκολότερα αν δωθεί η απαραίτητη προσοχή και έμφαση στις οικονομίες των δύο πλευρών.
Διεθνής Συνεργασία
Οι σύναψη διαπροσωπικών σχέσεων των μελών της κυβέρνησης σε συνδιασμό με πρωτοβουλείες διεθνούς επιρροής και διαμετρήματος (π.χ. Αλ Γκορ και περιβαλλον) μπορούν να βοηθήσουν στη προβολή του Κυπριακού προβλήματος και της Κύπρου γενικότερα σαν κέντρο υπηρεσιών και τουρισμού. Όσο ωφέλιμες μπορούν να είναι προσωπικές συμπάθειες (Reagan-Gorbatschov) τόσο καταστροφικές μπορούν να είναι οι προσωπικές αντιπάθειες (Μακαριος/Καστρο – Kissinger).
‘Οσον αφορά την Έυρωπη πιστεύω ότι κινούμαστε σαν ήπειρος και σαν χώρα προς την σωστή κατεύθυνση, εντούτοις υπάρχουν μεταξύ άλλων δύο σημαντικά σημεία βελτιωσης:
Α) μείωση της γραφειοκρατίας και της άκρατης σπατάλης π.χ. διερμηνείς
Β) χρειάζεται αύξηση των προσπαθειών για παγκόσμια συνεργασία και λιγότερη εστίαση στο γεγονός οτι η ΕΟΚ ιδρύθηκε για να επιτρέψει στην Ευρώπη να γινει παγκόσμια οικονομική και ίσως στρατιωτική δύναμη.
Ο κάθε Ευρωπαίος ηγέτης έχει καθήκον να καθυσηχάσει τον υπόλοιπο κόσμο όσον αφορά την ατζέντα της Ευρώπης και να βρει τρόπους προσέγγισης με την Αμερίκη, Ασία, Λατινική Αμερική, Αφρική κ.λ.π. με σκοπό την παγκόσμια ένωση (ουτοπία μεν για τώρα αλλά ετσι ξεκίνησαν όλες οι πραγματικά μεγάλες ιδέες).
Περιβάλλον
Αυτό είναι το δυσκολότερο κομμάτι για κάποιο πολιτικό αρχηγό μιας χώρας σαν τη Κύπρο με τόσα προβλήματα για να εστιάση τη προσοχή του (εκτός αν είναι πράσινος). Παρολ’αυτά είναι ίσως το σημαντικότερο θέμα που αντιμετωπίζει η γη και η ανθρωπότητα σήμερα. Ο κάθε ένας από έμας πρέπει να αναπτύξει περιβαλλοντική συνείδηση ΤΩΡΑ αν αυτό δεν έχει συμβεί ακόμα. Το να νοιώσουν τα παιδιά μας ότι το σβήσημο του φωτός βγαίνοντας από ένα δωμάτιο είναι υψήστης σημασίας είναι δουλειά της κυβέρνησης και συγκεκριμμένα του Υπουργού Παδείας. Πόσο ανεπτυγμένη ειναι η ανακύκλωση στη Κύπρο? Υπάρχει νόμος που να λέει οτι όλες οι οικοδομές πρέπει να έχουν ηλιακούς θερμαντήρες νερών και χώρων? Ποιός είναι ο βαθμός ενημέρωσης του Κυπριακού λαού για επιχορηγήσεις πηγών εναλλακτικής ενεργειας? Υπάρχουν επιχορηγήσεις για αιολική ενέργεια, υδροηλεκτρική ενέργεια, ηλιακά κύτταρα, εθανόλη κ.λ.π.? Ποιά είναι η επίδραση το φρακτών στο περιβάλλον? Διαμαρτυρήθηκε η Κύπρος που η ΗΠΑ δεν υπόγραψαν ακόμα την συμφωνία του Κυότο? Υπάρχουν τόσες ερωτήσεις αναπάντητες σ’αυτό το θέμα (δεν αποκλείω να υπάρχουν καλές απαντήσεις για μερικές)....σκεφτήκαμε ποτέ να αφιερώσουμε μια υπουργική θέση εξ’ολοκλήρου στο σημαντικότερο θέμα όλων των εποχών για την διατήρηση του πλανήτη μας?
Θελω να κλεισω την επιστολη αυτη (που κατέλειξε να ειναι πολύ μακρύτερη από οτι λογάριαζα) λέγοντας οτι δεν πιστεύω οτι ένα κόμμα έχει όλες τις σωστές απαντήσεις/θέσεις σε όλα τα θέματα. Πιστεύω ότι ο κάθε πολίτης έχει υποχρέωση να υποστηρίξει τις διάφορες θέσεις με ορθάνοικτα μάτια χωρίς επηρεασμό ως προς το ποιανού κομματος είναι οι θέσεις αυτες. Είναι εντελώς αποδεκτό κατά μένα για ένα πολίτη να αλλάξη το κόμμα που υποστηρίζει εάν δεν συμφωνεί (χωρίς να είναι «ανεμόμυλος») πλέον με την πλειονότητα των θέσεων του. Όπως είναι εντελώς αποδεκτό για κάποιον (όπως εγώ και όπως ο Νίκος Δήμου περιγράφει στο βιβλίο του «Νέοι Έλληνες») να πει : συμφωνώ με το 50% των θεσεων του ΑΚΕΛ, το 25% των θεσεων του ΔΗΚΟ, το 20% των θεσεων του ΔΗΣΥ, το 3% των θεσεων των Πρασίνων κ.λ.π.
Εάν διαβάζεται αυτή τη πρόταση – επιτρέπεται να υποθέσω – ότι διαβάσατε και την υπόλοιπη επιστολή άρα η θεωρία μου για την πάστα από την οπoία είστε καμομένος έχει «εξ’ ημίσεως» επαληθευθεί. Για να επαληθευθεί και το άλλο μισό θα πρέπει να αποδείξετε οτι δέχεστε τη θέση οτι το ΑΚΕΛ δεν μπορεί να είναι σε όλα και πάντα σωστό σαν κόμμα και όταν γίνετε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας (οχι εάν) θα επιτρέψετε σε φωνές απο άλλους πολιτικούς χώρους να υπερισχήσουν αν πιστεύτε οτι έχουν δίκιο.
Με τιμή
Μιχάλης Α. Μιχαήλ
Υ.Σ. Πρόσεξα ότι στις ομιλίες σας προς το κόμμα που είναι δημοσιευμένες στην ιστοσελίδα του κόμματος προσφονείτε το ακροατήριο με «Συντρόφισσες και Συντρόφοι». Η ταπεινή μου γνώμη είναι οτι αυτό μπορεί να ξενίσει μερικούς πολιτες από άλλες τοποθετήσεις και σαν Υποψήφιος Πρόεδρος της Κύπρου ολόκληρης καλό θα ηταν να αντικατασταθει με Κες και Κοι η Φίλες και Φίλοι η Κύπριες και Κύπριοι η ακομα καλύτερα Συμπολίτες.
Sunday, February 25, 2007
High Standard of Living results to complacency on the issues that matter
I keep writing on this blog from time to time, but I have no idea if anyone ever reads what I write. I guess by doing this I can tell myself that I am doing something as opposed to doing nothing about the Cyprus issue. Truth be said I know I am kidding myself. I wish real altrouism existed. I wish I was a real altrouist. Even though it might appear that this is the case in reality I know that deep inside me there is this voice that pushes me to write for differentiation and recognition. A seemingly wise man once said: "just do the right thing even if it is for selfish reasons - be as selfish as you want as long as you help others".
My trigger to write today is a question about the impact of complacency. Most of us have a fairly good idea of what is right and wrong. In a small community like Cyprus one would expect that common sense applies. In other words most people will agree that if someone takes something from someone else by force the right thing to do is to give it back. Having said that one must accept that the cliche : "it is not all black and white there is always a large grey area in between" is not far from the truth.
Where am I going with this? Most Greek Cypriots have always been better off than most Turkish Cypriots for one reason or another. Maybe this is why the invasion had to happen from the Turkish point of view: to fix the perceived inequality issue (see Palestinian-Israely issue). If you are healthy, have a family, a house, a good job, you have more money than you can spend why would you worry about things like equality, freedom, poverty, environment, politics etc. Let someone else worry about those. Let the politicians deal with this, it is their job and they are getting paid for it.
Is it only me or have our politicians done a lousy job up to now in "trying to solve the Cyprus problem"?
I am sidetracking here but there seem to be 2 problematic issues:
a) the notion everything is going so well why create a headache by re-uniting Cyprus? A divided Cyprus is the solution of the Cyprus problem....say the rich and complacent Greek Cypriots.
b) our politicians are whether incapable of grasping the issue and finding a way through diplomacy to re-unite the island or they are so much consumed by their beliefs about the Hellenic past, what is fair and what not, what history will say about THEM and forget that their job is to serve the best interest of the Cypriots - not just the Greek Cypriots.
We might not want to forget (i.e. Den Xechno) but we all (both sides) need to forgive in order to move on. Look at the blacks in South Africa. Take a closer look on how Mandela dealed with the change. A great lesson to learn from this great man.
I will leave you today with this question: Is really the only way to get us Greek Cypriots interested in the greater good of the society to take away our material riches from us? What will it take for each and everyone of us to genuinely forgive, seek peace, freedom, equality (and I do not mean socialism) and DO SOMETHING about the current situation on our beloved little island of Love!
My trigger to write today is a question about the impact of complacency. Most of us have a fairly good idea of what is right and wrong. In a small community like Cyprus one would expect that common sense applies. In other words most people will agree that if someone takes something from someone else by force the right thing to do is to give it back. Having said that one must accept that the cliche : "it is not all black and white there is always a large grey area in between" is not far from the truth.
Where am I going with this? Most Greek Cypriots have always been better off than most Turkish Cypriots for one reason or another. Maybe this is why the invasion had to happen from the Turkish point of view: to fix the perceived inequality issue (see Palestinian-Israely issue). If you are healthy, have a family, a house, a good job, you have more money than you can spend why would you worry about things like equality, freedom, poverty, environment, politics etc. Let someone else worry about those. Let the politicians deal with this, it is their job and they are getting paid for it.
Is it only me or have our politicians done a lousy job up to now in "trying to solve the Cyprus problem"?
I am sidetracking here but there seem to be 2 problematic issues:
a) the notion everything is going so well why create a headache by re-uniting Cyprus? A divided Cyprus is the solution of the Cyprus problem....say the rich and complacent Greek Cypriots.
b) our politicians are whether incapable of grasping the issue and finding a way through diplomacy to re-unite the island or they are so much consumed by their beliefs about the Hellenic past, what is fair and what not, what history will say about THEM and forget that their job is to serve the best interest of the Cypriots - not just the Greek Cypriots.
We might not want to forget (i.e. Den Xechno) but we all (both sides) need to forgive in order to move on. Look at the blacks in South Africa. Take a closer look on how Mandela dealed with the change. A great lesson to learn from this great man.
I will leave you today with this question: Is really the only way to get us Greek Cypriots interested in the greater good of the society to take away our material riches from us? What will it take for each and everyone of us to genuinely forgive, seek peace, freedom, equality (and I do not mean socialism) and DO SOMETHING about the current situation on our beloved little island of Love!
Wednesday, March 29, 2006
Can individual efforts impact a situation?
The question above can be explained with the parallel outlined in my previous posting : "by switching off the light in a room that it is not needed can an individual impact the environment positively?" The answer is a definite YES even though some might disagree. Some might say there are bigger things that can be done than worry about switching off unnecessary lights! Well yes there are but each one of us can do something small and when you add the small things that could be done today towards a cause the impact might appear a bit bigger at the end of that day! Most importantly tomorrow more individuals might catch on with the universal consciousness idea and a bigger thing might be achieved tomorrow as a result of more individuals "switching off that unnecessary light bulb"!!
Similarly for the Cyprus issue each Cypriot (be it Greek or Turkish) can do something about it. The business community members for example may choose to start cooperating in some way. The entertainers might decide to work together on a play or a show, the artists might do exhibitions together, the scientists might research and write articles together. If a wave of cooperation, mutual respect of each others' abilities and contribution could catch on then maybe a solution could be much closer than we think. If we look back in history it is usually the masses of the people who solve the major issues it is not their leaders (no direspect to anyone intended). In some cases their leaders were the reason why the solutions were not happening.
Could I please solicit some ideas through this Blog on how each one of us can do something (small) that will get us closer to a solution of the "Cyprus Problem"?
Similarly for the Cyprus issue each Cypriot (be it Greek or Turkish) can do something about it. The business community members for example may choose to start cooperating in some way. The entertainers might decide to work together on a play or a show, the artists might do exhibitions together, the scientists might research and write articles together. If a wave of cooperation, mutual respect of each others' abilities and contribution could catch on then maybe a solution could be much closer than we think. If we look back in history it is usually the masses of the people who solve the major issues it is not their leaders (no direspect to anyone intended). In some cases their leaders were the reason why the solutions were not happening.
Could I please solicit some ideas through this Blog on how each one of us can do something (small) that will get us closer to a solution of the "Cyprus Problem"?
Friday, November 25, 2005
Help Solve the Cyprus Problem
I have created this blog to express views that will hopefully lead other people to want to take their luck in their hands and do something about things that matter.
Although the main purpose of this blog is to discuss ways to progress towards a solution of the Cyprus problem that will be viable for both Turkish and Greek Cypriots, other issues will also be discussed that require individuals to be in tune with all others in order to be succesfully addressed. Saving our enviroment from distraction is one of these issues. A simple example how we can alltogether impact something like this is : the trivial case of not switching off the light when it is not needed!
I would be very interested to get in touch with anyone who has similar interests/beliefs and would like to explore possibilities to make a difference.
Although the main purpose of this blog is to discuss ways to progress towards a solution of the Cyprus problem that will be viable for both Turkish and Greek Cypriots, other issues will also be discussed that require individuals to be in tune with all others in order to be succesfully addressed. Saving our enviroment from distraction is one of these issues. A simple example how we can alltogether impact something like this is : the trivial case of not switching off the light when it is not needed!
I would be very interested to get in touch with anyone who has similar interests/beliefs and would like to explore possibilities to make a difference.
Saturday, November 19, 2005
Blogging
My name is Michalis A. Michael and I am Cypriot Citizen with Greek background. I believe that every human being should have a higher purpose in life, and abide by guiding principles that are usually a consequence of that purpose.
There is a global trend, in some countries more and in some less towards social responsibility and stronger sense of community as opposed to domination of selfish interests.
Web-logs or Blogs is another interesting socioeconomic trend with geopolitical extensions. It will be interesting to see how this trend will develop in influencing world developments and human behavior.
There is a global trend, in some countries more and in some less towards social responsibility and stronger sense of community as opposed to domination of selfish interests.
Web-logs or Blogs is another interesting socioeconomic trend with geopolitical extensions. It will be interesting to see how this trend will develop in influencing world developments and human behavior.
Subscribe to:
Comments (Atom)